ဦးဟန္္ၾကည္တစ္ေယာက္
ေဘာလံုးပြဲကို သည္းသည္းမည္းမည္း၀ါသနာႀကီးလွတာ အမ်ားသိေတာ္မူၾကတဲ့အတုိင္းပါ။ ဒါေပမယ့္ အားကစားကို ေလာင္းကစားအသြင္ေျပာင္းရမွ ဘ၀င္က်၊ မေနာေခြ႕ၾကတဲ့ ေရႊျပည္သားေတြနဲ႔ လားလားမွမတူဘဲ အားကစားသက္သက္ကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္အားေပးေနျဖစ္ေတာ့တာမို႔ လူအားေရာ၊ ေငြအားပါ စိုက္ထုတ္အားေပးၾကတဲ့ အႏွီပုဂၢဳိလ္ေတြလို မံမံတူတူမပုန္းဘဲ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အထိ စားႏိုင္ေသာက္ႏိုင္ ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ျဖစ္ေနဆဲပါ။ တစ္လံုး၊ ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုးစသည္ျဖင့္ အလံုးေရာဂါသည္ေတြ ေပါမ်ားလွပါတဲ့ ဦးဟန္ၾကည္တို႔ရဲ႕ ေမွ်ာ္တိုင္းမေ၀းတဲ့ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ ေဘာလံုးမွန္လို႔ တိုက္ေပၚကေနေခြးက်၀က္က်က်ၿပီး တဲေပၚမွာေခြေနရတဲ့ ေကာင္းတာကို မစားခ်င္သူ အေပါင္းသဟာမ်ားကို သံေ၀ဂယူေစာတာေၾကာင့္ ေဘာလံုးပြဲဟူသမွ်ကို အိပ္ေရးပ်က္၊ မ်က္ေခ်းထြက္ခံၿပီး အားေပးေသာ္ၿငားလည္း အိပ္ကပ္ထဲက ဖြတ္ကလိဒဂၤါးကိုေတာ့ တစ္ျပားမွအထိမခံရဲတာလည္း အေၾကာင္းတစ္ခု ပါမယ္ထင္ပါရဲ႕။
ဒါေပမယ့္ ဦးဟန္ၾကည္သည္လည္း အမ်ားတကာလို အမွားသတၱ၀ါ ေလာကီသားျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ မိဘပိုက္ဆံကို စိတ္ႀကဳိက္သံုးမွ ကုသိုလ္ရတဲ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ အႏွီေဘာလံုးပြဲေလာင္းကစားမ်ားနဲ႔ မကင္းခဲ့တာကို ၀န္ခံရပါလိမ့္မယ္။ Beckham, Nicky Butt, Neville ညီေနာင္, Scholes စတဲ့ Man U Academy 92 batch သင္တန္းသားတစ္အုပ္ အသင္းႀကီးမွာ စကစားခြင့္ရၾကတဲ့ ၉၆ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ပရီးမီးယားေဘာလံုးပြဲေတြကို မစားရ၀ခမန္း အားေပးသားက်ေနခဲ့တဲ့အျပင္ ထြက္သမွ်ဂ်ာနယ္တိုင္းကို မိဘပိုက္ဆံနဲ႔ အင္တိုက္အားတိုက္ ၀ယ္ဖတ္ခဲ့တဲ့ အက်ဳိးဆက္ေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားဘ၀က ေဘာလံုးဆရာႀကီးအျဖစ္နဲ႔ ဖြတ္တက္ေအာင္ မြဲခဲ့ဖူးပါရဲ႕။ မြဲရျခင္းအေၾကာင္းရင္းက မိဘအိမ္မွာေန၊ မိဘအိမ္မွာစားလို႔ မိဘပိုက္ဆံနဲ႔ ေက်ာင္းတက္ပညာသင္ခြင့္ရတာေတာင္ အားမရႏိုင္ေသးဘဲ မိဘဆီက မုန္႔ဖိုးပါေတာင္းၾကတဲ့ ေရႊျပည္သား ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ထံုးေဟာင္းကို အျပည့္အ၀လိုက္နာၿပီး လကုန္ရက္တိုင္း မိဘဆီလက္ျဖန္႔ေတာင္းလို႔ ရသမွ် တစ္လစာ မုန္႔ဖိုးကို ႏိုင္ငံတကာေဘာလံုးအေက်ာ္အေမာ္ေတြရဲ႕ ေျခေတာ္ဖ်ားမွာ ပံုေအာထားၿပီး တစ္ပတ္တစ္ခါ ပူေဇာ္ေလ့ရွိလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
 |
| ဦးဟန္ၾကည္ရဲ႕ ေဘာ္ဒါအေပါင္း |
တကယ္လို႔မ်ား လကုန္ရက္ဟာ တနလၤာလိုေန႔မ်ဳိးျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ မုန္႔ဖိုးေငြက လက္ထဲမွာ တစ္ပတ္ေလာက္ေတာ့ ၿမဲတတ္ပါရဲ႕။ ေသာၾကာေန႔လိုေန႔မ်ဳိးမွာ လကုန္ခဲ့ရင္ေတာ့ စေန၊ တနဂၤေႏြႏွစ္ရက္ေက်ာ္တာနဲ႔ ေဘာလံုးမွန္လို႔ ပိုက္ဆံအိတ္ေပါက္တဲ့ ေရာဂါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႔ မနက္ခင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတာင္ မထိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ
“ အေမ့လက္ဖက္ရည္ပဲ ေသာက္လို႔ေကာင္းတယ္ ” ဆိုတဲ့ ဆင္ေျခဆင္လက္ေပးၿပီး အရိုးမရွိတဲ့ လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်လို႔ ေမြးသမိခင္ကို ေၿမွာက္ပင့္ၿပီး အိမ္ကလက္ဖက္ရည္ပဲ ကပ္ေသာက္ရတာလဲ လစဥ္နဲ႔အမွ်ပါ။ လစဥ္လတိုင္းလိုလို ရသမွ်မုန္႔ဖိုးေျပာင္ေအာင္ ေလာင္းကစားနဲ႔ အက်ဳိးေပးသန္လြန္းလွတဲ့ ကိုယ့္ကုသိုလ္ကံကို ေကာင္းေကာင္းႀကီးသေဘာေပါက္မိတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ မုန္႔ဖိုးေလး ၿမဳိးၿမဳိးျမက္ျမက္ရတဲ့အခါတိုင္းမွာ ၀ယ္စရာ၊ ၿခမ္းစရာေတြကို အရင္ဆံုးေျပး၀ယ္ၿပီး ရွိစုမဲ့စု ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါကေလးေတြ မေမွးမွိန္ရေလေအာင္ ႀကဳိတင္ကာကြယ္ခဲ့ရရွာပါတယ္။ အဲဒီလိုမွ မကာကြယ္ရင္လည္း ၀တ္ေကာင္းစားလွရယ္လို႔ တစ္ထည္မွ ရွိေတာ့မွာမဟုတ္ဘဲ ေဘာလံုးေဘာင္းဘီတိုကေလး၀တ္လို႔ နားၾကပ္ကို လည္ပင္းမွာခ်ိတ္ၿပီး Ward ထဲမွာ မ်က္ႏွာေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ round ေနရမယ့္အေရးက ေသခ်ာလြန္းေနတယ္ မဟုတ္ပါလား။
ေဘာလံုးမွန္လို႔ မုန္႔ဖိုးေျပာင္ေလ့ရွိေပမယ့္ ေမာင္ဟန္ၾကည္ကေလးမွာ ေလာင္းကစားေသြးရယ္လို႔ ဟုတ္ဟုတ္ျငားျငားမပါရွာဘဲ
“ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားတိုင္း ေလာင္းကစား တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးတတ္ေျမာက္ၾကသည္ ” ဆိုတဲ့ ေရွးသူေဟာင္း ေနာင္ေတာ္ႀကီးတို႔ရဲ႕ လမ္းရိုးကို အျပည့္အ၀လိုက္ေလွ်ာက္ၿပီး ေဘာ္ဒါအေပါင္းနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းဖို႔သာ ရည္ရြယ္ခဲ့ရိုးအမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ေလာင္းထားတဲ့ အသင္းရႈံးရင္လည္း “ မုန္႔ဖိုးေတာ့ေျပာင္ပဟဲ့ ” ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးေပၚရုံေလာက္သာရွိၿပီး ေငြေမ်ာရင္ေငြနဲ႔လိုက္မယ္ဆိုတဲ့ အေတြးဆိုးမ်ဳိးလည္း မေပၚခဲ့ဖူးပါ။ ႏုိင္ျပန္ရင္လည္း
“ မုန္႔ဖိုးပြားလာၿပီ ” ဆိုတဲ့ သာမန္ပီတိမ်ဳိးထက္မပိုခဲ့ပါ။ ေဘာလံုးမွန္တဲ့အခါမွာလည္း အၿပံဳးမပ်က္ခဲ့သလို ေဘာလံုးေအာင္တဲ့အခါမ်ဳိးမွာလည္း ေျမာက္ႁကြႁကြမျဖစ္ခဲ့ဖူးတာေတာ့ အမွတ္ထင္ထင္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့ ေဘာလံုးပြဲကို ေလာင္းရုံသာေလာင္းထားခဲ့ၿပီး မၾကည့္ျဖစ္ဘဲ အိမ္ျပန္ၿပီးအိပ္တဲ့အခါလည္း ရွိပါေသးတယ္။ မနက္မိုးလင္းမွ ေဘာလံုးပြဲရုံေရွ႕မွာေထာင္ထားတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ကို သြားဖတ္ၾကည့္ၿပီး ႏိုင္တယ္ဆိုရင္လည္း ေငြကေလးအသာထုတ္၊ ရႈံးခဲ့ရင္လည္း ေလာင္းေၾကးျဖတ္ပိုင္းေလးကို အသာဆုတ္ၿဖဲလိုက္ရုံကလြဲလို႔ ထူးထူးေထြေထြ မခံစားခဲ့ရဖူးပါ။ သူမ်ားေယာင္တိုင္း လိုက္လို႔ေယာင္ အေမာင္ေတာင္မွန္းေျမာက္မွန္းမသိခဲ့ရွာဘဲ ၂၀ရာစု ေက်ာင္းသားက်င့္၀တ္ကို တာ၀န္ေက်ေအာင္ လိုက္နာက်င့္သံုးျခင္းသာ ျဖစ္ခဲ့တာမို႔ နဖူးကေခၽြး ေျခမေပၚက်ရုံေတာင္မကဘဲ အ၀ီစိက ငရဲမင္းရဲ႕ ငယ္ထိပ္ေပၚက်တဲ့အထိ တပင္တပန္းကုန္းရုန္းရွာေဖြမွ ေငြျမင္ရတဲ့ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ တစ္လံုး၊ ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုးစတဲ့ ေရာဂါဆိုးေတြနဲ႔ ကင္းကင္းလြတ္လြတ္ေနႏိုင္ခဲ့တာ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ မၾကာမၾကာ ေတြးမိပါရဲ႕။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူငယ္ဘ၀မွာ လူငယ္ပီသတဲ့ အမွားအယြင္းေလးေတြကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ပဲ ဂုဏ္ယူရရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနမိပါတယ္။ တစ္လံုးဆရာမ်ား ေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကေတာ့ “ ေဘာလံုးအေၾကာင္းနားမလည္ခင္၊ ေဘာလံုးမေလာင္းတတ္ခင္ သင္ေလာင္းေလာင္းရင္ေတာ့ ႏိုင္စၿမဲပဲ၊ ေလာင္းတတ္သြားရင္ေတာ့ ကုန္ပါေလေရာ ” တဲ့။ ေဘာလံုးဂ်ပိုး ေမာင္ဟန္ၾကည္ကေတာ့ အဲဒီေခတ္အဲဒီအခါက ေဘာလံုးက၀ိ ပညာရွိျဖစ္ခဲ့တာမို႔ ေလာင္းသမွ်ရႈံး၊ ေတာင္းသမွ်ဆံုးျဖစ္ရတယ္လို႔ပဲ ဆိုရေတာ့မလား မသိေတာ့ပါ။ အဲဒီဆိုရိုးစကားရဲ႕ မွန္ကန္ခ်က္ကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သက္ေသျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းသားဘ၀က Test ေတြႏိွပ္စက္တိုင္းမွာ စာေမးပြဲဆိုရင္ ေသမတတ္ေၾကာက္ရွာတဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္တစ္ေသာက္ သူငယ္ခ်င္းအေဆာင္ကို သြားသြားအိပ္ၿပီး စာအတူက်က္ေလ့ရွိခဲ့ပါတယ္။ အေဆာင္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က နဂိုကတည္းက ေလာင္းကစားဗီဇကေလး တႁကြႁကြ ရွိေနသူျဖစ္တာမို႔ “ ကုလားကားၾကည့္တဲ့လိုင္း ” ကေန “ တစ္လံုးလိုင္း ” ကိုေျပာင္းဖို႔ စိတ္ကူးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေဘာလံုးက၀ိ ေမာင္ဟန္ၾကည္ စာအတူလာၾကည့္တိုင္း ေဘာလံုးအသင္းေတြအေၾကာင္း တဖြဖြေမးၿပီး ပညာယူေလ့ရွိပါတယ္။ ေဘာလံုးသင္းေတြကို နည္းနည္းပါးပါးတီးမိေခါက္မိရွိလာခ်ိန္မွာေတာ့ “ ေဘာလံုးေလာက ” ထဲကို အႀကံေပးအရာရွိ ေမာင္ဟန္ၾကည္ အားကိုးနဲ႔ ေျခစံုပစ္၀င္ရုံတင္အားမရေသးဘဲ တစ္ကိုယ္လံုးပစ္၀င္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ေဘာလံုးအေၾကာင္းကို လံုးျခမ္းမကြဲခင္တုန္းက ေလာင္းသမွ်ႏိုင္ေနတာမို႔ အားေတြရ၊ ဘ၀င္ေတြက်ၿပီး ဂ်ာနယ္ေပါင္းစံု၀ယ္ဖတ္၊ ေဘာလံုးပြဲဟူသမွ် မလြတ္တမ္းၾကည့္လို႔ က၀ိလက္သစ္ျဖစ္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ ေလာင္းသမွ်ကြဲ၊ ေထာင္းသမွ်လဲၿပီး ေတာင္းသမွ်မြဲရွာပါေတာ့တယ္။
ေလာင္းကစားပါရမီအရင္းခံ ရင့္သန္လွပါတဲ့ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းခမ်ာ ေဘာလံုးကေန လိုင္းေပါင္းစံုခုန္ကူးလို႔ “ မ.ထ.သ ” အျဖစ္နဲ႔
“ ဖဲ၀ိုင္း ” အစ၊ “ ဂ်င္၀ိုင္း ” အလည္၊ “ ေရႊေဘာလံုး ” အဆံုး ေလာင္းကစားနည္းမ်ဳိးစံုေအာင္ စိတ္ေနာက္ေငြပါ မီးကုန္ယမ္းကုန္ႀကဲပစ္လိုက္ရာမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆိုင္ကယ္ကို ခဏငွားၿပီး ေပါင္လို႔ရတဲ့ေငြကို ကစား၀ိုင္းမွာ ျဖဳန္းပစ္တဲ့အထိ အေျခအေနဆိုးသြားရွာပါေတာ့တယ္။ ဒါတင္အားမရေသးဘဲ ေပါင္ထားတဲ့ဆိုင္ကယ္ကို ျပန္ေရြးဖို႔ ေငြရွာမယ့္စိတ္ကူးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေလးငါးေယာက္ရဲ႕ စက္ဘီးေတြကို ေပါင္ပစ္ၿပီး ထပ္ေအာလိုက္ပါေသးတယ္။ အဲဒီေခတ္က သံုးေသာင္း၀န္းက်င္ေပးရတဲ့ Littmann နားၾကပ္ကိုလည္း ကစား၀ိုင္းမွာ အရင္းလုပ္ဖို႔ တစ္ေသာင္း၀န္းက်င္နဲ႔ ေရာင္းလိုေရာင္း၊ ေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ေပးရတဲ့ GGO Anatomy စာအုပ္ကို က်န္တဲ့သူငယ္ခ်င္းဆီမွာ ေပါင္လိုေပါင္နဲ႔ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္လို႔၊ ပ်က္ခ်င္တိုင္းပ်က္သြားတာျမင္ရေတာ့ ေဘာလံုးက၀ိ ေမာင္ဟန္ၾကည္တစ္ေယာက္ ေဆးေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရားကိုေတာင္ ျခစားေအာင္ တတ္ႏိုင္လွတဲ့ ေလာင္းကစားရဲ႕ စြမ္းပကားကို ဖ်ားသြားရပါေတာ့တယ္။
 |
| ေဆးေလာကရဲ႕ နံမည္အႀကီးဆံုး Littmann Stetho |
တစ္ညမွာေတာ့ နယ္ကေက်ာင္းလာတက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ေဘာလံုးပြဲ အတူၾကည့္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ေလာင္းကစားေသြးႀကီးလွတဲ့ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းက တစ္လစာ အသံုးစရိတ္ေငြ တစ္ေသာင္းလံုးကို ခ်ဲလ္ဆီးအသင္းဘက္ကေန ပံုေအာပစ္လိုက္ၿပီး ေဘာလံုးပြဲကို ရင္တခုန္ခုန္နဲ႔ အတူထိုင္ၿပီး ၾကည့္ေနရရွာပါတယ္။ တစ္ဂိုးသြင္းရင္ေတာင္ အျပည့္ႏိုင္မယ့္ ေလာင္းေၾကးျဖစ္ေပမယ့္ Zola, Jimmy Floyd Hasselbaink တုိ႔ရဲ႕ ခ်ဲလ္ဆီးတိုက္စစ္က ပြဲၿပီးဖို႔ ၁၅ မိနစ္လိုတဲ့အခ်ိန္အထိ တစ္ဖက္အသင္းရဲ႕ ဂိုးေပါက္ကို ေလာက္ေလာက္လားလား မၿခိမ္းေျခာက္ႏိုင္တာေၾကာင့္ တစ္လလံုး ထမင္းငတ္မယ့္ကိန္းနဲ႔ ႀကံဳေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းခမ်ာ ဖင္တႁကြႁကြနဲ႔ ရင္မေနရတာကို ေဘးကၾကည့္ရင္း ေမာင္ဟန္ၾကည္ပါ ရင္ေမာေနမိပါေတာ့တယ္။ သူ႔ပါးစပ္ကလည္း “ ငါေတာ့ ထမင္းငတ္ၿပီ ” ဆိုတဲ့ ျမည္တမ္းစကားကို ဆီမန္းမန္းသလို တဖြဖြေရရြတ္ေနျပန္တာကို စိတ္မသက္မသာနားေထာင္ေနရင္း ေလာင္းကစားသမားရဲ႕ ၀ဋ္ဆင္းရဲႀကီးပံုကို ေမာင္ဟန္ၾကည္တစ္ေယာက္ ေတြးမိခဲ့ျဖစ္ပါတယ္။ ပြဲၿပီးဖို႔ စကၠန္႔ပိုင္းအလိုေရာက္မွ ဘယ္ေတာင္ပံကျဖတ္တင္ေဘာကို မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အေနအထားကေန Hasselbaink ေခါင္းတုိက္သြင္းလိုက္မွ သူငယ္ခ်င္းဆီက “ ဟင္း ” ခနဲ သက္ျပင္းႀကီးခ်သံ ထြက္လာပါေတာ့တယ္။ သူ႔နဖူးမွာလည္း ဆီးကင္းေလာက္ရွိတဲ့ ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ႀကီးေတြ ထြက္ေနရွာပါၿပီ။
 |
| က်ီစယ္ရက္ပါေပ့ ေမာင္မင္းႀကီးသားရယ္ . . . |
က်န္တဲ့ေဘာမိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြမွာလည္း ေလာင္းကစားေၾကာင့္ ေကာင္းစားတယ္ဆိုတာ အင္မတန္ရွားလွပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ စီးေနက် စက္ဘီးမျမင္ရတာေၾကာင့္ ေမးမိတဲ့အခါ “ ေရာ္နယ္ဒို အိမ္ျပန္ဖို႔ ငွားသြားတယ္ ” လို႔ ေျဖပါတယ္။ ဆိုလိုတာက ေရာ္နယ္ဒို ႏွိပ္စက္တာေၾကာင့္ သူ႔စက္ဘီး အေပါင္ဆိုင္ကို အလည္ေရာက္သြားပါသတဲ့။ ေဘာလံုးပြဲေတြၿပီးသြားတဲ့ တနလၤာေန႔ကေတာ့ ေစ်းေပါင္က်ဳိး၊ ေစ်းေန႔လို႔ ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ ေဘာလံုးပြဲေၾကာင့္ ပိုက္ဆံအိပ္ေတြေပါက္ကုန္ၿပီး စားဖို႔ပိုက္ဆံမက်န္ေတာ့တာေၾကာင့္ ပိုင္သမွ် ပစၥည္း၊ ပစၥယေတြကို သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း ေပါင္လိုေပါင္၊ ေရာင္းလိုေရာင္း လုပ္ၾကရလို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ပစၥည္းမဆို ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ရႏိုင္တာမို႔ ေမာင္ဟန္ၾကည္လည္း အဲဒီလိုရက္မ်ဳိးမွာ လိုခ်င္တဲ့ေဆးပစၥည္းေတြကို ၀ယ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိဘကို စာရင္းျပတဲ့အခါမွာေတာ့ ၀ယ္ေစ်းကိုမေျပာဘဲ ေစ်းရင္းကိုေျပာၿပီး ႏွစ္ေပါက္တစ္ေပါက္ရိုက္ေလ့ ရွိပါသတဲ့။ အေတာ္ေကာင္းတဲ့ ေလာင္းကစားေလာက မဟုတ္ပါလား။
ေဘာပြဲေလာင္းၾကတဲ့ ေဘာဆရာေတြကလည္း အယူအဆအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း နကၡတ္ေတြ၊ ဇာတာခြင္ေတြနဲ႔ ဘယ္အသင္းႏိုင္မယ္ဆိုတာကို တြက္ၾကခ်က္ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ဆရာမ်ားကလည္း အရင္တစ္ပြဲမွာကန္ခဲ့တဲ့ေျခစြမ္ခ်င္းႏႈိင္းယွဥ္ ကစားသမားအင္အား၊ ဒဏ္ရာရ၊ ပြဲပယ္ကစားသမားအေျခအေနေတြကို သံုးသပ္ၿပီး ေကာက္ခ်က္ဆြဲၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က်ျပန္ေတာ့ အသင္းႏွစ္သင္းရဲ႕ အခ်င္းခ်င္းေတြ႕ဆံုမႈ ရာဇ၀င္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္ၾကတာလည္း ရွိပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ မႏၲေလးႏိုင္ငံျခားဘာသာတကၠသိုလ္မွာလာတက္တဲ့ ညီတစ္၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဘာလံုးပြဲေလာင္းနည္း နိႆရည္းကေတာ့ အမ်ားနဲ့မတူဘဲ တမူကြဲျပားေနတာ မွတ္မွတ္သားသား ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူစီးထားတဲ့ ဆင္ေျခာက္ေကာင္ဖိနပ္က သဲႀကဳိးေတြဖြာလန္ႀကဲၿပီး ရစရာမရွိေအာင္ က်ေနတာျမင္မိလို႔ အျမင္မေတာ္တာေၾကာင့္ ပါးစပ္ေဆာ့မိတဲ့ အစ္ကိုျဖစ္သူကို
“ ဒီဖိနပ္ကို အသစ္လဲလို႔မျဖစ္ဘူး အစ္ကိုရ၊ သူလုပ္ေကၽြးထားတာမ်ားေနၿပီမို႔လို႔ ေက်းဇူးရွင္အျဖစ္ တရိုတေသ စီးထားတာ ” လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။ သူ႕စကားရဲ႕ အနက္ကို သေဘာမေပါက္တဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္ နလပိန္းတံုးခမ်ာ သူ႕ကို လူအ-လို႔ အထင္ခံရမွာစိုးတာေၾကာင့္ ဘာမွဆက္မေျပာရဲဘဲ တေစ့တေစာင္းက အကဲခတ္ေနလိုက္တာမွာ တစ္ညသားမွာေတာ့ သူ႔ဖိနပ္ရဲ႕ေက်းဇူးျပဳပံုကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ခြင့္ရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီညက မွတ္မွတ္ရရ မန္ယူနဲ႔ အာဆင္နယ္ပြဲကန္ေတာ့ အႀကံမရတာနဲ႔ သူ႕ကိုေမးမိေတာ့ ခဏေနာ္လို႔ ခြင့္ေတာင္းၿပီး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေဘးက ကြင္းေျပာင္ေျပာင္ေပၚမွာ သူ႔ဖိနပ္ကို မိုးေပၚေႃမွာက္ၿပီးပစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ သူ႔လုပ္ရပ္ကို အထာမေပါက္ဘဲ ေငးရုံသာေငးေနတဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္ကို သေကာင့္သားက ငသေလာက္ၿပံဳး၊ ငသလဲထုိးၿပံုး ၿပံဳးျပၿပီး “ ဒီညေတာ့ မန္ယူကိုသာ ကိုင္ေပေတာ့ အစ္ကိုေရ ” လို႔ အပိုင္ေျပာခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။ “ ဘာျဖစ္လို႔လဲကြ ” လို႔ မအူမလည္နဲ႔ေမးမိတဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္ကို ညီေတာ္ေမာင္က “ ဖိနပ္ကေျပာတာ ယံုစမ္းပါအစ္ကိုရာ။ ခုနက ဖိနပ္ကို သဲႀကဳိးဘက္က မန္ယူ၊ ခံုဘက္က အာႀကီးလို႔ေျပာၿပီး ေၿမွာက္လိုက္ေတာ့ သဲႀကဳိးဘက္က အေပၚမွာက်တယ္ဆိုေတာ့ ဒီမွမွာ မန္ယူႏိုင္မွာ ေသခ်ာၿပီေပါ့ ” လို႔ အပိုင္ေျပာပါတယ္။ အ၀ိဥာဏ လူသားစစ္စစ္ႀကီးက သ၀ိဥာဏ ဖိနပ္ေျပာတဲ့စကားကိုယံုတဲ့ သူ႕အဆိုကို ေစာဒက မတက္ရဲေတာ့ဘဲ ပူပူေႏြးေႏြးရထားတဲ့ မုန္႔ဖိုးေငြ ႏွစ္ေသာင္းကို သူ႔လက္ထဲထိုးအပ္ၿပီး “ ကိုင္း---ဒါျဖင့္လည္း မန္ယူဘက္က အလံထူၾကတာေပါ့ ငါ့ညီရာ ” ဆိုၿပီး အပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီညမွာ မန္ယူက အာဆင္နယ္ကို ဖြတ္ဖြတ္ညက္ညက္ေက်ေအာင္ အမႈန္႔ေျခၿပီး ေျခာက္ဂိုး- ဂိုးမရွိနဲ႔ ႏိုင္သြားခဲ့တာမို႔ ထူးေထြတည့္အံ့ရာေသာ္ ျဖစ္ရပါေတာ့တယ္။ ဒီေမာင္မင္းႀကီးသားတစ္ေယာက္ ဒီေန႔အထိ သူ႔ေက်းဇူးရွင္ ဆင္ေျခာက္ေကာင္ဖိနပ္ကို ညဘက္မွာ ရွိခိုးဦးတင္ၿပီး အိပ္ေတာ္မူသလားဆိုတာကိုေတာ့ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတာ ၾကာၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္ သတင္းမရေတာ့ပါ။
ေဘာလံုး၀ါသနာအိုး ေမာင္ဟန္ၾကည္တစ္ေယာက္ ၂၀၀၂ ကမၻာ့ဖလားမွာ ၾကားရတဲ့ သတင္းကေတာ့ ေဘာမိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ ၀မ္းသာ၀မ္းနည္းျဖစ္ေလာက္တဲ့ သတင္းျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ေလးႏွစ္တစ္ခါ က်င္းပတဲ့ အဲဒီကမၻာ့ဖလားပြဲႀကီးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးဗိုလ္လုပြဲမွာ ဆရာႀကီးျဖစ္တဲ့ ဘရာဇီးနဲ႔ ၿပဳိင္ဘက္ေတြကို မညွာမတာ ျဖည္ေလ့ရွိတဲ့ ဂ်ာမနီတို႔ ဆံုၾကပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္က ဂ်ာမနီ ၈ - ေဆာ္ဒီအားေရးဗီးယား ၀ ပဲြမွာ ဂ်ာမန္တိုက္္စစ္မွဴး ကလိုေဆးက ေခါင္းတိုက္ဂိုး သံုးဂိုးသြင္းလိုက္ၿပီး ဂိုးသြင္းဘုရင္ဆိုကို ခ်ိန္လိုက္ရာမွာ အႏွီသေကာင့္သားကို ဂိုးသြင္းဘုရင္ “ ေရႊဖိနပ္ ” ဆုအစား “ ေရႊဦးထုပ္ဆု ” ေပးရင္ေကာင္းလိမ့္မယ္လို႔ ေမာင္ဟန္ၾကည္တို႔ ေဘာပရိသတ္က ေတြးခဲ့မိပါေသးတယ္။
 |
| ေခါင္းတိုက္ေကာင္းတဲ့ ကလိုေဆး |
ပြဲတိုင္းႏိုင္ေနတဲ့အျပင္ တူရကီနဲ႔ပြဲမွာ ေျခေထာက္ကို ေဘာလံုးမွန္တာကို ေသမတတ္အမူအယာနဲ႔ မ်က္ႏွာကို လက္နဲ႔အုပ္ၿပီး အက္တင္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ထစ္ဘက္အသင္းသား အနီကဒ္ရေအာင္ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းလြန္းတဲ့ ရီဗာလ္ဒိုနဲ႔၊ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းလြန္းတဲ့ ေရာ္နယ္ဒုိရဲ႕ ဦးစြန္းဖုတ္ဆံပင္ေကကို ျမင္ျပင္းကပ္လွတဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္ကေတာ့ ထံုးစံကို ဗံုးမွန္လို႔ အပ်က္မခံဘဲ ရႈံးဖို႔ ခုနစ္ဆယ့္ငါးရာႏႈန္းေသခ်ာၿပီးသား ဂ်ာမနီဘက္က အပိုင္ထိုင္ထားၿပီးသားပါ။ ထံုးစံအတိုင္း မုန္႔ဖိုးမေျပာင္မခ်င္း ဇာတ္လမ္းမဆံုးတဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္အတြက္ အဲဒီညက ရလာဒ္က ဘရာဇီး ၂ ဂိုး - ဂ်ာမနီ ၀ ပါ။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ကမိန္းမ မသိေအာင္ အိမ္ကိုေပါင္ၿပီး ဘရာဇီးဘက္ကေန ပံုေအာလိုက္တဲ့ ေရႊမန္းသား ပုဂၢဳိလ္ႀကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ဖရဏာပီတိ ဂြမ္းဆီထိေအာင္ အရသာရွိသြားပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂြမ္းဆီထိရာကေန ဆီယစ္သြားတဲ့ အႏွီပုဂၢဳိလ္ခမ်ာမွာ နဂိုက ႏွလံုးေရာဂါအခံကို ေရာ္နယ္ဒိုရဲ႕ မိနစ္ရွစ္ဆယ္ ေနာက္ဆံုးပြဲသိမ္းဂိုးက ပါရမီျဖည့္ေပးလိုက္တာေၾကာင့္ အေပ်ာ္လြန္ ၀မ္းသာလံုးဆို႔ၿပီး ေဘာလံုးပြဲရုံထဲမွာတင္ အသက္ပါသြားရွာပါေတာ့တယ္။ က်န္ရစ္တဲ့ မိန္းမ ေကာင္းစားဖို႔ ေဘာလံုးေလာင္းကစားအတြက္ အသက္ပါေပးရစ္တဲ့ အဲဒီပုဂၢဳိလ္ရဲ႕ သတင္းကိုသာ အဂၤလန္က William Hill ေလာင္းကစားဒိုင္ႀကီးသာၾကားရရင္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘြဲ႕မ်ားေပးမလား မသိေတာ့ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္က ေသြးထဲသားထဲမွာ ေလာင္းကစားပိုး ၀င္ေနတဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္ကေတာ့ က်န္ရစ္တဲ့ သူ႔မိန္းမကို မနာလို ျဖစ္ေနခဲ့တာပဲ အမွတ္ထင္ထင္ရွိေနခဲ့ပါရဲ႕။
 |
| ဒီမ်က္ႏွာေပး ဒီဆံပင္ေက |
 |
| ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း သူပါပဲ |
လူေတြဟာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြဖက္လာရင္ ကိုယ့္သိကၡာနဲ႔ အရွက္တရားေတြ ေဘးဖယ္ထားၾကေလ့ရွိတယ္ဆိုတာကိုလည္း ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ရင္း ေမာင္ဟန္ၾကည္တစ္ေယာက္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သေဘာေပါက္ခဲ့မိပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကိုေတာ့ သာမန္အခ်ိန္ေတြမွာ အေနအထိုင္ အင္မတန္ေအးေဆးၿပီး စကားကို ဟဟမေျပာဘဲ သိမ္ေမြ႕လြန္းတဲ့ MIT က ေဘာလံုးေလာင္းကစား၀ါသနာရွင္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ေဘာလံုးပြဲ အတူၾကည့္မိရင္း သံေ၀ဂရခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီညက အိမ္မွာ လူႀကီးေတြမရွိတာေၾကာင့္ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းကို အိမ္မွာအေဖာ္ေခၚထားၿပီး ေဘာလုံးပြဲ အတူၾကည့္မိရာမွာ သူေလာင္းထားတဲ့ အသင္းက ကစားသမားညံ့ရင္ေရာ၊ တစ္ဖက္အသင္းသားက သူ႔အသင္းသားကို လူခ်ရင္ပါ မိုးမႊန္ေနေအာင္ဆဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕အသံကို အခုထက္ထိ ျပန္ၾကားေယာင္ေနဆဲပါ။ ႏိုင္လည္း ၿပဳံးၿပံဳး၊ ရႈံးလည္းေျပာင္ေျပာင္ေနတတ္တဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္နဲ႔ ကြာခ်င္တို္င္းကြာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ စရိုက္ကိုျမင္တဲ့အခါမွာ ေလာင္းကစားေသြး၀င္လာရင္ တစ္ခ်ဳိ႕လူေတြဟာ လူစိတ္ေပ်ာက္သြားတတ္တာကို မွတ္မွတ္သားသား ရွိမိပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်က္ေတြေၾကာင့္လည္း ဂုဏ္သိကၡာကို အသက္ထက္ တန္ဖိုးထားခ်င္တဲ့ ေမာင္ဟန္ၾကည္တစ္ေယာက္ ရင္ထဲမွာ ေငြ႕ေငြ႕ကေလး ေလာင္ေနခဲ့တဲ့ ေလာင္းကစားမီး ၿငိမ္းသြားခဲ့တာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
အသက္အရြယ္ကေလးရလာတဲ့ အခုအခ်ိန္မွာ ခပ္ငယ္ငယ္က ေလာင္းကစားကိစၥကို ဦးဟန္ၾကည္ မၾကာမၾကာ ျပန္ေတြးမိတတ္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူငယ္ဘ၀မွာ လူငယ္ပီသတဲ့ အမွားအယြင္းေလးေတြကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး လူႀကီးျဖစ္တဲ့အထိ အရိုးမစြဲေအာင္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့တာပဲ ႀကံဖန္ေတြးရင္း ဂုဏ္ယူေနမိတာလည္း အခါခါပါ။ ဒီအရြယ္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေလာင္းကစားသမားဟူသမွ်ကို ဦးဟန္ၾကည္ အယံုအၾကည္မရွိသလို ေလးစားမႈလည္း မရိေတာ့ပါ။ လူငယ္ဘသာ၀ စူးစမ္းခ်င္တ့ဲ့၀ါသနာ အရင္းခံေၾကာင့္ ေလာင္းကစားကို စမ္းသပ္တာ လက္ခံႏိုင္ေသးေပမယ့္ နားလည္ရင့္က်က္တဲ့ အသက္အရြယ္မွာ ေလာင္းကစားလုပ္ေနၾကတာေတြျမင္ရင္ အင္မတန္ စိတ္ကုန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္က တစ္ဖက္သာရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္ခြင့္ကို တန္ဖိုးထားသူ ျဖစ္ေနျပန္တာေၾကာင့္ ေလာင္းကစားသမားေတြကို ေစာ္ကားတဲ့စကားမ်ဳိးေတြ ေျပာေလ့မရွိသလို အထင္ေသးတဲ့ အၾကည့္မ်ဳိးနဲ႔လည္း ၾကည့္ေလ့မရွိပါ။ ကိုယ့္တရားကို စီရင္ၾကရမွာ ေလာကရဲ႕ နိယာမပဲ မဟုတ္ပါလား။
တကယ္ေတာ့ ေလာကႀကီးမွာ တစ္ရာရင္းၿပီး ႏွစ္ရာအျမတ္ထြက္ဖို႔ဆိုတာ မေသခ်ာမေရရာတဲ့ ကိစၥျဖစ္သလို ခပ္ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ အဲဒီလို လိုခ်င္ေလာဘရွိျခင္းဟာ သူတစ္ပါးရဲ႔ေငြေၾကးကို အေခ်ာင္လိုခ်င္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာင္းကစားသမားဟာ တစ္ရာရင္းၿပီး တစ္ေထာင္ျမတ္ခ်င္သူေတြပါ။ လူတိုင္းမွာ ေလာဘနဲ႔ မကင္းၾကေပမယ့္ အဲဒီလို မတရားသျဖင့္ ရလိုမႈကိုေတာ့ ၀ိသမေလာလို႔ပဲ ယူဆမိပါေတာ့တယ္။ သူ႕ကိုယ္သူေတာ့ ကံၾကမၼာေကာင္းလို႔ ႏိုင္တယ္၊ ေငြရတယ္လို႔ ထင္ေကာင္းထင္မွာျဖစ္ေပမယ့္ အဲဒီေငြေတြဟာ သူတပါးရဲ႕ မ်က္ရည္စက္ေတြ၊ မိသားစုေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြ၊ အနာဂတ္ေတြပါေနတာေၾကာင့္ ေငြပူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလာင္းကစားကရတဲ့ေငြဟာ မၿမဲသလို၊ ေလာင္းကစားေၾကာင့္ ႀကီးပြားတဲ့သူေတြရဲ႕ဘ၀ဟာလည္း မၿငိမ္းခ်မ္းၾကတာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ အဆိုးတကာ့အဆိုးဆံုးကေတာ့ သံသရာအထိ ဒုကၡေရာက္ျခင္းပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ေလာင္းကစားကရတဲ့ေငြနဲ႔ အလွဴဒါနလုပ္ဖို႔ မသင့္ေတာ့လို႔ပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းဟာ သံသရာရဲ႕ အေထာက္အပံ့အျဖစ္ အလွဴအတန္းေတြ လုပ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလွဴတစ္ခုျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ျမင္ဖို႔ -
( ၁ ) အလွဴပစၥည္း
( ၂ ) အလွဴခံပုဂၢဳိလ္
( ၃ ) အလွဴေပးသူရဲ႕ စိတ္ေစတနာ
သံုးမ်ဳိးလံုး သန္႔စင္မြန္ျမတ္ဖို႔ အေရးႀကီးလွပါရဲ႕။ ဒီလိုအေျခခံအခ်က္သံုးခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုညီညြတ္တဲ့ အလွဴဒါနမ်ဳိးကသာ တရားေတာ္နဲ႔ ညီညြတ္ၿပီး သံသရာအတြက္ အေထာက္အပံ့ေကာင္းျဖစ္မယ့္ ဒါနမ်ဳိးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘဲ ေလာင္းကစားကရတဲ့ ေငြေၾကးနဲ႔ လွဴမိရင္ အလွဴပစၥည္းမသန္႔စင္တာေၾကာင့္ အလွဴခံပုဂၢဳိလ္ပါ အာပတ္သင့္ဖို႔ ေသခ်ာေနပါေတာ့တယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ေလာင္းကစားဗီဇေၾကာင့္ ကိုယ္ၾကည္ညိဳျမတ္ႏိုးတဲ့ ဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္ေတြပါ အျပစ္သင့္ရတာ သံေ၀ဂရစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဦးဟန္ၾကည္တစ္ေယာက္ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ကလြန္ေျမာက္လို႔ လက္ေတြ႕ေလာကထဲကို ေရာက္လာၿပီး အေၾကာင္းအက်ဳိး၊ အေကာင္းအဆုိုးကို ခြဲျခားနားလည္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ကစလို႔ ဘာေလာင္းကစားကိုမွ စိတ္မကူးေတာ့ပါ။ ေလာင္းကစားကရမယ့္ေငြကိုလည္း အင္မတန္ရြံၿပီး ေၾကာက္ပါတယ္။ သမၼာအာဇီ၀က်က်နဲ႔ တပင္တပန္းရွာထားရတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ေခၽြးနည္းစာထဲမွာ ေလာင္းကစားေငြ တစ္က်ပ္တစ္ျပားပါသြားရုံနဲ႔ အလွဴပစၥည္းရဲ႕တန္ဖိုးက်သြားမွာကို စိုးရိမ္မိတာေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာေပးရရင္ အဆီအႏွစ္ အရသာအျပည့္နဲ႔ အေကာင္းဆံုးခ်က္ထားတဲ့ အသားဟင္း တစ္ပိႆာအိုးထဲမွာ မစင္ ( ခ်ီး ) တစ္မတ္သားေလာက္က်သြားရုံနဲ႔ စားလို႔မရေတာ့တာမ်ဳိး ျဖစ္သြားရင္ ရင္နာစရာ အေတာ္ေကာင္းမယ္ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေၾကာင့္ ဦးဟန္ၾကည္ကေတာ့ အသားဟင္းတစ္ပိႆာနဲ႔တူတဲ့ သူ႕ရဲ႕ သမၼာအာဇီ၀၀င္ေငြ ေခၽြးနည္းစာထဲမွာ မစင္တစ္မတ္သားနဲ႔တူတဲ့ ေလာင္းကစား၀င္ေငြ တစ္က်ပ္တစ္ျပားမက်ရေလေအာင္ ထိန္းသိမ္းရင္း ရသမွ်နဲ႔ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္လို႔ ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္စြာ ျဖတ္သန္းလွ်က္ရွိေနပါေၾကာင္း။ ။
