Saturday, 3 April 2010

နိဒါန္းရဲ႕အစ

  • နည္းပညာေတြ တိုးတက္လာလိုက္တာ။ အလ်င္မီေအာင္ မနည္းလိုက္ယူရတယ္။ လွ်ာအလ်ားလိုက္ မထြက္ရုံတမည္ပါပဲ။ ဒီဘက္ေခတ္မွာ လူလာျဖစ္ၾကတဲ့ ေနာက္တက္လူငယ္ေတြမ်ား ကံေကာင္းခ်က္မ်ားေတာ့ လြန္ပါေရာ။ အစစ အရာရာ အဆင္သင့္။ နည္းပညာက လက္တစ္ကမ္းမွာ။ ႀကိဳးစားရင္ ႀကိဳးစားသေလာက္ ထြန္းေပါက္ႏုိင္တဲ့ ေခတ္ႀကီး။ သူတို႔ေလးေတြေတာ့ မေၿပာတတ္ဘူး။ စာေရးသူေတာင္ ၾကီးေကာင္ႀကီးမွ နည္းပညာဆိုတာႀကီးေတြကို ဖုတ္ပူမီးတိုက္ေလ့လာၿပီး မျဖစ္ညစ္က်ယ္ ဒီblogေလးကို ႀကိဳးစားပမ္းစားလုပ္ထားေသးတာပဲ။
  • စာေရးသူကုိယ္တိုင္ကလည္း အေတြးသမား “Mr Thinker”ဆိုေတာ့ ျမင္ျမင္သမွ်ေလးေတြဟာ ေတြးစရာ၊ ေရးစရာ ျဖစ္ကိုေနေတာ့တာပဲ။ မေရးရမေနႏုိင္လို႔ပဲ ေရးေရး၊ ဘာေၾကာင့္ပဲေရးေရး စာဖတ္သူမွာ သုတျဖစ္ျဖစ္၊ ရသျဖစ္ျဖစ္၊ စိတ္ဓာတ္ခြန္အားပဲျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ ရေစရမယ္လို႔ေတာ့ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ၊ ဒါမွလည္း ကိုယ္လက္ေညာင္း၊ သူမ်ားမ်က္စိေညာင္း ျဖစ္ရတာတန္မွာေပါ့။ တကယ္ေတာ့ blogဆိုတာ ဘုန္းႀကီးရူးနဲ႕ ေလွလူးေတြ႕ၾကတာပဲမဟုတ္လား။ ဖိုးေရးခ်င္နဲ႔ ဖိုးဖတ္ခ်င္ ေရာင္းသူ၀ယ္သူ အသံတူရင္ၿပီးေရာဆိုေပမယ့္ တစ္ခုခုေတာ့ရသြားေစခ်င္တာ တကယ့္ေစတနာပါ။
  • ေနာက္ post ေတြက်မွ အေတြးစေလးေတြ ဖတ္ၾကရေအာင္။

No comments:

ႀကဳိက္ရင္ေပါ့ေလ . . .