Sunday, 10 October 2010

အသက္ႏွစ္ေထာင္ ဂုုရုေက်ာက္ . . .

အားက်တယ္ . . .

ဒီပုံက ကိုယ္ေလးစားတဲ့ ဘေလာ့ဂါႀကီး အသက္ႏွစ္ေထာင္ ဂုရုေက်ာက္ပံုပါ

ကိုယ့္ဘ၀မွာ အားက်ခဲ့တဲ့သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက ကိုယ့္ထက္ထူးခၽြန္ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားႀကီးေတြကို ေလးစားအားက်ၿပီး ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ လူမႈေရးေလာကထဲေရာက္ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္ထက္လူမႈဆက္ဆံေရး ပါးနပ္ေကာင္းမြန္တဲ့သူေတြကို အားက်ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာမဆုိ၊ ကိုယ့္ထက္တစ္ခုခု ထူးခၽြန္တဲ့သူေတြ႕ရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမဆို အားက်စိတ္နဲ႔ အတုယူၿပီး ႀကိဳးစားခဲ့တာ ဒီေန႔အထိပါ။

လူဆိုတာ အားလံုးေကာင္းေနမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားလို႔မရတဲ့ သတၱ၀ါတစ္မ်ဳိးပါ။ ဒါ့အျပင္ အားလံုးဆိုးတယ္လို႔လဲ ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔လဲ မရျပန္ပါ။ တစ္ေနရာမွာေကာင္းေပမယ့္ တစ္ေနရာမွာဆိုးေနႏိုင္ပါတယ္။ အားလံုးဆိုးတယ္လို႔ထင္ရေပမယ့္ ေကာင္းကြက္တစ္ကြက္ေလးေတာ့လည္း ရွိေနႏိုင္ျပန္ပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမဆို ေကာင္းကြက္ေလးေတြျမင္ေအာင္ၾကည့္လို႔ ေလးစားအတုယူစၿမဲပါ။ ကိုယ္ေလးစားအားက်သူေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံေက်ာ္ပုဂၢဳိလ္ႀကီးေတြပါသလို ဆိုက္ကားသမား၊ ကားစပယ္ယာ၊ ေခါင္းရြက္ေစ်းသည္ေတြအထိ ပါပါတယ္။

ဒီဘေလာ့ေလာကထဲကို ေယာင္လည္လည္ေရာက္လာျပန္ေတာ့လည္း ေလးစားရမယ့္သူေတြ၊ အားက်ရမယ့္သူေတြ အမ်ားႀကီးထပ္ရျပန္ပါတယ္။ ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ပဲ ၀မ္းသာအားရ အတုယူျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္မ်ားတဲ့သူမို႔ ဘေလာ့တိုင္းကုိေတာ့လည္း မဖတ္ျဖစ္ပါ။ ဖတ္မိသေလာက္ဘေလာ့ေတြမွာေတာ့ ဘေလာ့ဂါတိုင္းလိုလိုမွာ တစ္ခုေကာင္းေလးေတြရွိေနတာေတြ႕ရေတာ့
ဒီေလာကကို ေရာက္လာရတာ ေပ်ာ္မိပါရဲ႕။

မေန႔က စာေရးဖို႔ ကိုယ့္ဘေလာ့ကိုေရာက္ေတာ့ ကိုယ္အားက်တဲ့ ကိုႀကီးေက်ာက္ရဲ႕ “ေရႊရတုမွတ္တမ္း”ဘေလာ့မွာ ပို႔စ္အသစ္တက္ေနတာေတြ႕လို႔ ၀မ္းသာအားရသြားဖတ္မိပါတယ္။ ကိုႀကီးေက်ာက္က သေရာ္စာအေရးေကာင္းတဲ့၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းလင္းရွိလြန္းတဲ့ ဘေလာ့ဂါႀကီးျဖစ္တာမို႔ သေရာ္စာသစ္တစ္ပုဒ္ေတာ့ ဖတ္ရၿပီအထင္နဲ႔ သြားတာပါ။ ေခါင္းစဥ္ေပးထားတာလည္း
“ယမမင္းထံသို႔ ေျခလွမ္း၁၈၀”ဆိုေတာ့ ငယ္ငယ္ကၾကည့္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာ္သူပါတဲ့ဇာတ္ကား “ေနမင္းသို႔ေျခလွမ္းကိုးဆယ္” ကိုသြားသတိရမိတာေၾကာင့္လည္းပါပါတယ္။

“ေရႊရတုမွတ္တမ္း”ကိုေရာက္ေတာ့ အထင္နဲ႔အျမင္ ပါစင္ေအာင္လြဲေနပါေရာ။ ကိုႀကီးေက်ာက္က အသည္းကင္ဆာျဖစ္ေနလို႔ ေနာက္ဆံုးရက္ေရာက္ဖို႔ ေျခာက္လပဲ လိုေတာ့တဲ့အေၾကာင္းကို ဟာသေလးေႏွာလို႔ ေရးထားတာပါ။ ဖတ္ရင္းနဲ႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသလို ေလးလည္းေလးစား၊ အားလည္းက်မိပါရဲဲ႕။ ဆရာ၀န္ကိုယ္တိုင္က ဒီလိုသတ္မွတ္လိုက္တာေတာင္ ဟာသေဖာက္မပ်က္တဲ့လူမ်ဳိး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ားရွိႏိုင္လို႔လဲေလ။ လူဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ပဲသတၱိေကာင္းပါတယ္ေျပာေျပာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္နဲ႔ ရင္ဆိုင္ရေတာ့မယ္ဆိုတာသိရင္ေတာ့ ေၾကာက္တတ္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တို႔ဘေလာ့ဂါႀကီးကေတာ့ ယမမင္းဆီမွာေမးမဲ့ေမးခြန္းေတြ ေျဖႏိုင္ေအာင္ က်ဴရွင္ပါယူခ်င္ေသးတဲ့ပံုပါပဲ။

အသက္ဇီ၀ကို ဆြဲဆန္႔တဲ့ေနရာမွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာက ပိုလို႔အေရးပါပါတယ္။
“စိတ္ေထာင္းေတာ့ ကိုယ္ေၾက” “စိတ္ပ်ဳိေတာ့ ကိုယ္ႏု” စတဲ့ ျမန္မာစကားပံုေတြလိုပါပဲ အသက္ရွင္သန္မႈဟာ စိတ္နဲ႔ေတာ္ေတာ္ဆိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ရဲ႕ ကိုႀကီးေက်ာက္ကေတာ့ နဂိုကတည္းက ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္၊ ခပ္ရြတ္ရြတ္ဆိုေတာ့ ဆရာ၀န္ေျပာတာထက္ေတာ့ ပိုလို႔အသက္ရွည္ဖို႔မ်ားပါတယ္။ ပိုလို႔လည္း ရွည္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဇာတာထဲမွာေရးထားတဲ့ အသက္၁၂၀ရွည္ေစေသာ္၀္ဆိုတဲ့ ဆုေတာင္းျပည့္တဲ့အထိ ရွည္ရင္ပိုလို႔ေတာင္ ေကာင္းပါလိမ့္ဦးမယ္။
ဒါမွ ကိုယ္တို႔ဘေလာ့တိုင္းျပည္ႀကီး သာယာစည္ကားပါလိမ့္မယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ဓာတ္ႀကံ့ခိုင္လွတဲ့ ကိုယ္တို႔ရဲ႕ေနာင္ေတာ္ႀကီးကို ၾကည့္ရင္းအားက်မိပါတယ္။ ဘယ္လိုအေနအထား၊ အေျခအေနမ်ဳိးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အၿပံဳးမပ်က္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို ေလးစားလို႔လည္း မဆံုးႏိုင္ပါ။ ဘ၀မွာ တစ္ခုခုေၾကာင့္စိတ္ညစ္ရင္ ကိုႀကီးေက်ာက္လို စိတ္ဓာတ္ႀကံံ့ခိုင္ဖို႔ ကိုယ္ႀကိဳးစားပါဦးမယ္။ ရလာတဲ့ဘ၀မွာ ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ စိတ္မညစ္ေၾကးဆိုတဲ့ အာဇာနည္စိတ္ဓာတ္ေတြ ေမြးႏိုင္ေအာင္လည္း က်င့္ရပါဦးမယ္။ ဒီလိုအသိေတြ၀င္ေအာင္လုပ္ေပးတဲ့ ကိုယ္တို႔ရဲ႕အသက္ႏွစ္ေထာင္ဂုရုေက်ာက္ကိုလည္း ေက်းဇူးေတြတင္လို႔မဆံုးပါ။

ဂုရုေက်ာက္တစ္ေယာက္ က်န္းမာအသက္ရွည္ပါေစဗ်ာ...

No comments:

ႀကဳိက္ရင္ေပါ့ေလ . . .