Monday, 11 October 2010

ေရွာင္တခင္ ခရီးစဥ္ . . .

ကိုယ္က ခရီးသြားပ်င္းသူျဖစ္တာမို႔ တစ္ႏွစ္လံုးေနမွ တစ္ခါေတာင္ ခရီးထြက္ခဲပါတယ္။
သဘာ၀အလွေတြကို ျမတ္ႏိုးေပမယ့္ ရလာမယ့္ အာေ၀နိကဒုကၡေတြနဲ႔ မကာမိတာေၾကာင့္လည္း ပါပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ၾကားျဖတ္ခရီးတိုေလးတစ္ခု အမွတ္မထင္ သြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။











အလင္းေရာင္ေလးမျပဴ႕တျပဴ...
 
လြန္ခဲ့တဲ့ လထဲက သြားခဲ့တဲ့ အဲဒီခရီးစဥ္က ဓာတ္ပံုေလးေတြ ျပန္တင္ျဖစ္တယ္။
ကင္မရာပါမသြားတာေၾကာင့္ ပံုေကာင္းေကာင္းေတာ့ တစ္ပံုမွမရခဲ့ပါ။ ရွိစုမဲ့စုေလးနဲ႔ ကင္မရာေလးတစ္လံုး၀ယ္ထားေပမယ့္ Memory card ေၾကာင္ေနလို႔ ပံုျဖစ္ရင္ၿပီးေရာရိုက္ထားတဲ့ ပံုေလးေတြပဲ ရခဲ့ပါတယ္။ လမ္းေၾကာတစ္ေလွ်ာက္မွာ ျမဴခိုးေတြဆိုင္းေနတာကို သေဘာက်တာေၾကာင့္ ရိုက္ျဖစ္တဲ့ပံုေတြပါ။ ကိုယ္က ေရငန္ေသာက္၊ ျမက္ေျခာက္စားၿပီးႀကီးခဲ့တဲ့ အညာသားပီပီ ျမဴခိုးေတြေ၀ေနတာကို တစ္ခါမွ ေကာင္းေကာင္းမျမင္ဖူးတာေၾကာင့္ ၀မ္းသာအားရ ရိုက္ယူျဖစ္တာလည္းပါပါတယ္။











ျမဴခိုးေတြမစင့္တစင္အခ်ိန္ေရာက္ၿပီ...


ငယ္ငယ္ကဖတ္ဖူးတဲ့ “ျမဴႏွင္းတို႔ထာ၀ရေ၀”ဆိုတဲ့ ၀တၳဳေခါင္းစဥ္ေလးေတာင္ သြားသတိရလိုက္မိပါေသးတယ္။ ခရီးတစ္ခါတစ္ခါသြားဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးအားယူရတဲ့သူမို႔ သြားမိသမွ်ခရီးေလးကို အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ ရိုက္ျဖစ္တာလည္းပါပါတယ္။ ကိုယ့္ရုပ္ကေတာ့ ရြက္ၾကမ္းေရႀကိဳအဆင့္၀င္ရုံသာသာမို႔ ကိုယ့္ပံုႀကီးပါပါေအာင္ေတာ့ မရိုက္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ ေတာ္ၾကာလွေနတဲ့ သဘာ၀တရားေလးပါ အလွပ်က္သြားမွာ စိုးရိမ္မိတာေၾကာင့္လည္း တစ္ပိုင္းပါပါရဲ႕။

ပံုေတြမလွေပမယ့္ အဲဒီမလွတာေလးေတြကိုက ကဗ်ာဆန္တယ္လို႔ ကဗ်ာဆရာပီပီေတြးလိုက္မိလို႔ အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ တင္လိုက္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း မလွလည္းလွတယ္လို႔ ႏြားပိန္အသားျဖည့္ေတြးနည္းနဲ႔ေတြးၿပီး ခံစားေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါေသးရဲ႕။

No comments:

ႀကဳိက္ရင္ေပါ့ေလ . . .